جنایات جنگی

جنایات جنگی

استفاده از سلاحهای شیمیایی توسط عراق

همچنین ببینید: بمباران شیمیاییسردشت

رژیمبعثی عراق روستای حلبچه را به دلیل جانبداری از نیروهای ایرانی مورد غضب قرارداد ومردم روستا را با گاز خردل(ايپريت)، گازهاي اعصاب (تابون، سارين يا سومان) وبالاخره با سيانوژن قتل عام کرد.

تابلویيادآوری حقیقت فروش افزار جنگی شيميايی توسط آلمان به عراق، نصب شده در خيابان فردوسی تهران، روبرویسفارت آلمان.

عراق در طول جنگ ۳۵۰۰ بار به ایران حمله شیمیاییکرد که u202a ۳۰مورد از آنها در مناطق مسکونی بودهاست. نخستین نقطهجغرافیایی ایران که قربانی سلاحهای شیمیایی عراق شد منطقهای بین هلاله و نیخزر درu202a ۵۰کیلومتری غرب ایلام بودهاست. با بیش از ۱۰۰۰۰۰ قربانی ناشی از جنگ شیمیایی عراق بر ضد ایراندر طول هشت سال جنگ تحمیلی، ایران یکی از بزرگترین قربانیان سلاحهای کشتار جمعیمیباشد.
بر اساس گزارشهای بنیاد شهید ایران، تخمین رسمی شهروندان غیرنظامی که به سلاحهایشیمیایی آلوده شدهاند و کودکانی که بر اثر آن آلوده شدهاند را در برندارد.بسیاری از آنان به بیماریهای خونی، ریه و پوستی مبتلا شدهاند.

بمباران شیمیایی شهر سردشت توسط عراق در ۷ تیر ۱۳۶۶ فجیعترین تهاجم از این نوع بود که سبب کشته ومجروح شدن عدهٔ بسیاری از مردم غیرنظامی شد. جمهوری اسلامی ایران شهر سردشت رانخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان بعد از بمباران هستهای هیروشیمانامید.

وحشیانهترین مورد استفاده در اسفند ۱۳۶۶، در حلبچه بودهاستکه وسیعترین مورد استفاده از جنگ افزارهای شیمیایی از زمان جنگ جهانی اول تاکنونبه شمار میرود که حداقل ۵۰۰۰ تن از مردم کُرد و مسلمان این شهر را کشته و ۷۰۰۰تَن دیگر را مجروح کرد.

طارق عزیز معاون نخست وزیر و وزیرامور خارجه عراق درسال۱۹۸۶ درجریان سفر رسمی سه روزه خود به برزیل اعتراف کرده بودکه عراق درجنگ علیه ایران بارها و در موارد مختلف از سلاحهای شیمیایی استفادهکردهاست. دبیر کل سازمان نیز در سخنرانی خود در ۸ فروردین ماه سال ۱۳۶۷ بهاستفاده وسیع عراق از سلاحهای شیمیایی در حلبچه اشاره کرده بود.

بر اساس گزارشهای رسمی، گاز اعصاب باعث مرگ بیش از۲۰۰۰۰سرباز ایرانی به صورت آنی میباشد.از۹۰۰۰۰ بازمانده این حملات ۵۰۰۰ نفر از آنها بهطور مرتب به درمان نیاز دارند و در حدود ۱۰۰۰ نفر از آنان هنوز در بیمارستان بستریمیباشند و حال آنان وخیم گزارش شدهاست.بسیاری دیگر نیز مورد اصابت گاز خردل بودهاند. همچنین عراق گازهای شیمیایی را بر ضدغیرنظامیان، روستاییان و بیمارستانها استفاده کرد که باعث مرگ بسیاری از آنان شد.علاوه بر این ۳۰۸ موشک عراقی در طی سالهای ۱۹۸۸-۱۹۸۰ بر ضد نواحی پر جمعیت ایرانشلیک شد که باعث مرگ۱۲۹۳۱ نفر شد.

در ۲۱ مارس ۱۹۸۶ شورای امنیت سازمانملل متحد اعلام کرد که «اعضای این شورا پس از تحقیقات کارشناسان به این نتیجهرسیدند که سلاحهای شیمیایی در موارد زیادی توسط نیروهای عراقی بر ضد نظامیانایرانی به کار برده شدهاست و اعضای شورای امنیت به شدت این اقدام عراق در ادامهدادن استفاده از سلاحهای شیمیایی را محکوم میکنند.»

تنها کشوری که این موضوع را وتو کرد ایالات متحده امریکابود.

بنا به گفته کلنل والتر لانگ (به انگلیسی: ColonelWalter Lang)،یک مقام ارشد وقت سازمان اطلاعات دفاعی آمریکا(بازنشسته)«استفاده از سلاحهایشیمیایی در میدانهای جنگی توسط عراق موضوع مهمی برای ریگان و دستیاران اونبود.زیرا تنها برای آنها مهم بود که عراق در این جنگ شکست نخورد.» همچنین او ادعاکرد که سازمان اطلاعات دفاعی «هرگز استفاده از سلاحهای شیمیایی بر ضد غیرنظامیانرا نپذیرفت.اما استفاده از آن در میدان جنگ برای جلوگیری از شکست عراق را اجتنابناپذیر میدانست.» گرچه با وجود این اظهارات دولت ریگان حتی پساز حمله شیمیایی عراق با گازهای سمی به به شهروندان عراقی کرد خود کمکهای خود بهعراق را قطع نکرد.

ملت و دولت ایران از دو موضوع بسیار ناراحت و خشمگین هستند.

یک اینکه جامعه جهانی به عراق در توسعه سلاحهای شیمیاییکمک کرد و دوم اینکه جامعه جهانی هیج اقدامی برای تنبیه دولت بعث عراق، حتی پس ازدریافت گزارشهای تایید شدهای از استفاده سلاحهای شیمیایی انجام نداد.و اینناراحتی پس از اشغال عراق و سرنگونی رژیم بعثی عراق به دست کشورهای غربی به ویژهایالات متحده آمریکا افزایش یافت.

همچنین کمیته اطلاعات دفاعی، ایران را به استفاده از سلاحهایشیمیایی متهم کرد.اما این ادعاها تا کنون تایید نشدهاست.

بر اساس گفتههای جوست هیلترمن (به انگلیسی: JoostHiltermann) (پژوهشگر اصلی سازمان دیده بان حقوق بشر در سالهای ۱۹۹۴-۱۹۹۲،یک پژوهش دوساله که همچنین بازرسیهای میدانی را در برمی گرفت و همچنین به اسنادرژیم عراق دست یافتهاست و در حال بررسی آنهاست) درباره جنگ عراق و ایران شماری ازاتهامات و اظهارات درباره به کارگیری سلاحهای شیمیایی توسط ایران وجود دارد.امادرهیچ موردی هیچ گزارش معتبری وجود ندارد.^[۷۲] بر اساس گفتههای Gary Sick و Lawrence Potterاین اتهامات بر ضد ایران را «ادعاً خواند و افزود»هیچ دلیل قانع کنندهای دربارهاینکه ایران در زمینه استفاده از سلاحهای شیمیایی گناهکار اصلی باشد ارایه نشدهاست.،شاید به خاطر اینکه در آن زمان هیچ مدرک و دلیلی وجود نداشتهاست.

در دادگاه دسامبر ۲۰۰۶ صدام گفت که «با افتخار»مسوولیت هرگونه حمله با سلاحهای متعارف یا شیمیایی بر ضد ایران را به عهده میگیرد.

بر طبق گزارش عراق به سازمان ملل متحد، مواد لازم برایتولید سلاحهای شیمیایی از شرکتهایی از آمریکا، آلمان غربی، انگلستان، فرانسه وجمهوری خلق چین به دست آمدهاست.در دسامبر ۲۰۰۲ در گزارش ۱۲۰۰ صفحهای عراقنام شرکتهای شرقی و غربی و از جمله اشخاصی که در مجموع ۱۷۶۰۲ تن مواد شیمیایی رادر طول دو دهه در اختیار عراق گذاشتهاند فاش شد.بزرگترین ذخیره مواد خام برایتولید این سلاحهای شیمیایی به میزان ۴۵۱۵ تن از سنگاپور، ۴۲۶۱ تن از هلند، ۲۴۰۰ تن مصر، ۲۳۴۳ تن هندوستان، ۱۲۰۷ تن از دولت فدرال آلمان، میباشد.یک شرکت هندی، اگزومت پلاستیک (به انگلیسی: ExometPlastic)، که اکنون بخشی از EPC میباشد ۲۲۹۲ تن از مواد پیش نیاز را به عراق صادر کرد. شرکت الخلیج (فارس) شیمی که در سنگاپور قرار دارد و متعلق به سرمایهداران اماراتی میباشد بیشتر از ۴۵۰۰ تنپیش نیازهای گازهای VX، سارین و خردل به همراه وسایل تولید آن را به عراق فرستاد.

شکنجه و قتل عام اسرای ایرانی

وضعیت اردوگاههای اسرای ایرانی در عراق با وضعیت اردوگاههایهیتلر مقایسه شدهاست. هزاران تن از اسرای ایرانی در دوران جنگ توسط ارتش واستخبارات عراق شکنجه و کشته شدند. کارشکنی صدام در روند آزادی اسرا این مسئله راتا بیش از یک دهه پس از پایان جنگ ادامه داد. پس از سرنگونی رژیم صدام و دستگیریمقامات استخبارات عراق اطلاعات بیشتری پیرامون جنایات عراق در طول جنگ یا ایرانافشا شد. تعداد اسرای ایرانی کشته شده بیش از شش هزار نفر تخمین زده شدهاست.

همچنین در بازجویی از اسرای عراقی مشخص شده که افسران ارتشبعث در موارد متعدد اسرای ایرانی زخمی را در صحنه نبرد به حال خود رها کرده تا دراثر خونریزی مداوم به مرور زمان جان خود را از دست دهند.^[۷۸]

حمله به مناطق مسکونی و کشتار غیر نظامیان

نوشتار اصلی: جنگ شهرها

حمله عراق به مناطق مسکونی و غیر نظامی از روز سوم جنگ شروعشد. مردم اهواز در ۲ مهر ۱۳۵۹ شاهد بمباران خانههایشان توسط میگهایعراقی بودند. اهالی دزفول نیز که در طول جنگ بارها شاهد بمباران و موشکباران شهرشان بودند، اولین بار در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۵۹ مورد هجوم ۴ فروند میگعراقی واقع شدند. در این حمله ۷۰ نفر ساکنان شهر کشته و ۳۰۰ نفر زخمی و خساراتفراوانی به تاسیسات شهری وارد شد.

در کنار بمباران هوایی، حملات موشکی نیز آغاز شد. موشکهایزمین به زمین (SCUDB)و(FRAG)تلفات جانی سنگینی برجای گذاشت. نیروهای نظامی ایران تا تاریخ ۱۳۶۳/۳/۱۰ ازبمباران مناطق مسکونی عراق خودداری کردند؛ ولی متعاقب صدور اعلامیه ارتش عراق درتاریخ مذکور مبنی بر تهدید رسمی ساکنان شهرهای مرکزی ایران به بمباران، ارتش ایراننیز در سطح محدود شروع به اقدام متقابل کرد. اولین حمله ایران در همان ماه و بعداز صدور اخطاریه به ساکنان شهرهای مرزی و مناطق مجاور تاسیسات نظامی در تاریخ۱۳۶۳/۳/۱۵،انجام شد. بلافاصله بعد از اقدام ارتش ایران، سازمان ملل متحد طی پیامی از طرفینخواست تا از حمله به مناطق مسکونی جبهه مقابل خودداری کنند. بدین ترتیب توافق ۱۲ژوئن ۱۹۸۴(۱۳۶۳/۳/۲۲) بین دول درگیر جنگ شکل گرفت. به دنبال این توافق بنابرتقاضای دبیرکل از شورای امنیت، هیاتهای ناظر آن سازمان جهت نظارت بر اجرای مفاداین توافق در تهران و بغداد مستقر شدند. رژیم عراق چند روز بعد در اعلامیهای بیانکرد:

بدین ترتیب عراق با نقض آتشبس به بهانههای واهی، مجدداًشروع به نقض توافقنامه ۱۲ ژوئن کرد. از جمله تاییدیه هیئت حاضر در تهران، حملهعراق به سه روستای بردیه، علاونه و دهلاویه در تاریخ ۹ ژانویه۱۹۸۵(۱۳۶۳/۱۰/۱۹) میباشد.

رژیم عراق در چندین مورد برای انحراف افکار عمومی مدعیبمباران مناطق مسکونی خویش از جانب ایران شد که هربار با نظر مخالف هیئت کارشناسیسازمان ملل روبرو میشد. از جمله در ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۴ که مدعی بمباران روستایابومغیره در حوالی بصره از جانب فانتومهای ایران شد. هیئت مزبور از منطقه دیدارکرد و اعلام کرد نشانهای از حملات هوایی وجود ندارد.^[۸۰]

در بهمن ۱۳۶۳ وزیر وقت امور خارجه ایران طی یادداشتی برایدبیرکل، با اعلام پایبندی ایران به توافق ۱۲ ژوئن، به اقدامات ادامه دار عراقاعتراض کرد. در پی سکوت سازمان ملل و طیف جدیدی از بمباران عراق بر روی شهرهایایران بخصوص بروجرد، اندیمشک و مسجد سلیمان، رئیس جمهور وقت ایران درتاریخ ۱۳۶۳/۱۱/۱۹ اخطاریه حمله مقابله به مثل ایران به شهرهای بصره و مندلی را صادر کرد. پس از بمبارانتهران در اوایل سال ۱۳۶۴، ایران نیز شروع به بمباران مناطقی از عراق کرد.

در طول ۸ سال جنگ مستقیم، جنگ شهرها یکی از زمینههای اصلیافزایش تلفات طرفین و بالاخص ایران بود. این جنگ تا ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۷ که روز موشک بارانوسیع تهران بود ادامه یافت.

مجموع کشته شدگان حملات هوایی عراق به مناطق مسکونی ایران۱۵۹۵۹ اعلام شد.

آلودگی نفتی خلیج فارس

نوشتار اصلی: جنگ نفتکشها

اولین حمله به تاسیسات نفتی طرفین درگیر جنگ از جانب رژیمعراق صورت گرفت. در این حمله که در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۶۱ به میدان نفتی نوروز انجام شد سکوی شماره ۳میدان آسیب دید. ۲۱ روز بعد دومین حمله به سکوی چاه مزبور انجام شد که نتیجهٔ آنتخریب کامل سکو و فوران روزانه ۲۵۰۰ بشکه نفتخام به آبهای خلیج فارس و آلودگی وسیع آن بود.برابر اعلام شرکت نفت فلات قاره ایران میزان نفتی که تنها از فوریه تا اواخرسپتامبر ۱۹۸۳ به آبهای خلیج فارس نشت کرد، حدود ۷۱ میلیون گالن براورد میشود. این آلودگی نفتی بیسابقه بیشترین خسارات رابه کشورهای بحرین، قطر، کویت و عربستان سعودی وارد آورد و آنها را با کمبود آبآشامیدنی و ماهی روبرو کرد. بسیاری از کارخانجات تصفیه آب این کشورها تعطیل شدند. همچنین بسیاری از جانداران دریایی خلیج فارساز گونههای بوفالودریایی، لاک پشت، دلفین و مارآبی وپرندگان نابود شدند. بر اساس براورد کارشناسان، در بین سالهای۸۷-۱۹۸۰، ۲۸٪ از نفت استخراج شده از چاههای نفت کشورهای حوزه خلیج فارس به هدر میرفت.جمهوری اسلامی ایران، رژیم عراق را متهم به نقض مادهٔ ۳۵ پروتکل ۱۹۷۷ الحاقی بهقرارداد۱۹۴۹ ژنو کرد.

حمله به هواپیماهای مسافربری

در طول جنگ عراق و ایران چندین مرتبه به هواپیماهایمسافربری ایران و کشورهای دارای روابط دیپلماتیک با این کشور حمله شد که چندینجنایت جنگی را بوجود آورد:

• ۴ می ۱۹۸۲:حمله جت نیروی هوایی عراق به هواپیمای بنیحیی، وزیر وقت امور خارجه الجزایر، بعد از ورود هواپیمایش به داخل مرزهای ایران. این حمله به انهدام هواپیمای حامل وزیر و کشته شدن وزیر و هیئت همراه انجامید.

  ما را در سایت جهادگر سایبری سروقامتان دنبال می‌کنید

  برچسب: نویسنده: محمد مهدی تیموری بازدید: 200 تاريخ: يکشنبه 28 آبان 1391 ساعت: 1:51