مهدی حسینی

حضرت مولی الموحدين علی عليه السلام فرمودند:

اختيار کردم از کتب آسمانی دوازده آيه را و روزی سه بار بدانها نگاه می کردم.

1-ای فرزند آدم ، تا سلطنت من باقی است از هيچ صاحب قدرتی نترس که سلطنت من هميشگی است.

2-تا خزانه من پر است ، در غم روزی مباش و بدان که گنجينه من هرگز خالی نمی شود.

3-قسم به حق من بر تو ، که من دوست توام تو نيز دوست من باش.

4-بکسی جز من دل مبند ، زيرا منم که به تو نزديک بوده و خواسته های تو را بر می آورم.

5-همه چيز را برای تو و تو را برای عبادت آفريدم.

6-تو را از خاک آفريدم خسته نشدم ، چگونه روزی رساندن به تو مرا خسته می کند؟

7-برای خاطر خود بر من خشم می گيری؟ آيا می شود به خاطر من بر نفست خشمگين شوی؟

8-آنکه تو را می خواهد به خاطر خودش می خواهد. من تو را برای خودت می خواهم ، از من فرار مکن.

9-برای من است بر تو واجباتی و برای تو است بر من معايشی ، تو تخلف می کنی ولی در کار من تخلف راه ندارد.

10- من که امروز عبادت فردا را از تو نمی خواهم ، تو نيز روزی فردا را از من مخواه.

11-تا آنچه نصيب تو است راضی باشی ، آسوده و پسنديده خواهی بود ، اگر غير از اين باشد ، دنيا را بر تو چيره

خواهم کرد تا چون درندگان بيابان راه روی ، به نصيب می رسی اما خود را بی اجر کرده ای.

12-همچنانکه در حضور شهرياران می ايستی ، در عبادت من بايست ، اگر تو مرا نمی بينی ، من ترا می بينم.

یکی از علما نقل می کرد :

شاعری به نام حاجب در مسئله شفاعت گرفتار اشتباهات عوام شده و این شعر را در مورد شفاعت سرود:

حاجب اگر معامله محشر با علی است

من ضامنم که هر چه بخواهی گناه کن

شب در عالم خواب امیرمومنان را دید که خشمگین بود و به او فرمود:«شعرخوبی نگفتی » شعرت را اینگونه تصحیح کن:

حاجب اگر معامله محشر با علی است

شرم از رخ علی کن و کمتر گناه کن

جهادگر سایبری سروقامتان...