<no title>

عـــاشق دوست ز رنـــــگش پيداست بيدلــــــــــى از دل تنگـــش پيداست

نتــــــــــوان نــــــرم نمودش به سخن ايــــن سخن، از دل سنگش پيداست

از در صلح بــــــــــرون نـــــايد دوست ديگـــــــر امـــــروز، ز جنگش پيداست

مَى زده است، از رُخ سرخش پرسيد مستـــى از چشم قشنگش پيداست

يار، امشب پى عاشق كشى است مـــــن نگويـــــــم؛ ز خَدَنگش پيداست

رازِ عشـــــق تــــــــو نگــويد "سنگی" چـــه كنـــــم من كه ز رنگش پيداست

جهادگر سایبری سروقامتان...